مهدی حسینی:رژیم صهیونیستی میل بسیار دارد نبرد با ایران را بسیار کمهزینه یا حتی بیهزینه جلوه دهد. به رغم تمام این ادعاهای واهی، چشم تحلیلگران بینالمللی اما جای دیگری را میکاود و آن هم وضعیت سیاست داخلی و خارجی رژیم و چیزی است که از آن به توهم پیروزی قاطع نام میبرند. در یکی از آخرین تحلیلها که بخوبی وضعیت متوهمانه رژیم را در نبرد با ایران نشان میدهد، رسانه آمریکایی فارن افرز به ارزیابی چشماندازهای این جنگ برای رژیم و وضعیت متزلزل جبهه داخلی آن میپردازد.
فارن افرز مینویسد این نبرد اگرچه در کوتاهمدت ممکن است برای صهیونیستها آوردهای اجتماعی داشته باشد اما اوضاع برای آنان در چشمانداز آینده بسیار تلخ است: «اسرائیلیهایی که از جنگ خسته شدهاند، آرزوی یک پیروزی قاطع در برابر ایران را دارند اما هنوز مشخص نیست دولت اسرائیل چگونه با چرخه پیشبینیناپذیر تشدید تنشها کنار خواهد آمد یا اینکه آیا واقعاً میتواند از راهبرد موسوم به «چمنزنی» دست بکشد. چمنزنی راهبردی است که در عمل باعث میشود اسرائیل درگیر مجموعهای از درگیریهای دائمی در منطقه باقی بماند. هر بار که اسرائیل یک مشکل امنیتی را حل میکند، به نظر میرسد مشکل تازهای ایجاد میشود. انتخابات احتمالاً آنقدر نزدیک است که نتانیاهو بتواند از این جنگ برای تحکیم موقعیت خود بهره ببرد، حتی اگر در بلندمدت پیامدهای منفی داشته باشد اما مشکلات داخلیای که این جنگ توجهها را از آنها منحرف کرده از میان نخواهند رفت و اسرائیلیهایی که امیدوارند این جنگ راه را برای پایان درگیریها و عادیسازی روابط با جهان عرب باز کند، ممکن است در نهایت با ناامیدی تلخی روبهرو شوند».
فارن افرز بخوبی نشان میدهد نتانیاهو در حال فروختن تهدید ایران به جامعه اشغالگران است تا آنان چشمشان را بر فسادها و ناکارآمدیهای رژیم ببندند: «از سال گذشته این تأکید بر تهدید ایران کارکرد دیگری هم پیدا کرده است؛ منحرف کردن گفتوگوی عمومی از ناکامیهای دولت در حملات ۷ اکتبر. هر روزی که اسرائیلیها درباره تهدید نیروهای نیابتی و خطرات وجودی ناشی از ایران نگران باشند، روزی است که کمتر به بررسی خطاهای امنیتی منجر به حمله ۷ اکتبر، جنجالها پیرامون نحوه واکنش دولت، محاکمه فساد نتانیاهو، یا مشکلات داخلی رو به افزایش، از جمله افزایش جرائم خشونتآمیز و بالا بودن آمار مرگومیر جادهای میپردازند. نقش تهدید ایران به عنوان یک عامل انحراف توجه، پس از آتشبس در غزه حتی ارزش سیاسی بیشتری پیدا کرد، زیرا با پایان نسبی آن درگیری، مساله جنگ غزه و وضعیت گروگانهای اسرائیلی دیگر هر روز در صدر خبرها قرار نداشت».
یکی از بهترین بخشهای متن فارن افرز، توصیفی است که از وضعیت داخلی رژیم دارد و بخوبی شکنندگی آن را نشان میدهد: «اسرائیلیها از قرار داشتن در وضعیت دائمی جنگ خسته شدهاند. هزینههای اقتصادی عملیاتهای نظامی مداوم ارتش اسرائیل از سال ۲۰۲۳ به این سو رو به افزایش است. پیشبینی میشود بودجه دفاعی سال ۲۰۲۶ بین ۴,۵ تا ۶,۵ درصد تولید ناخالص داخلی را تشکیل دهد؛ رقمی که نسبت به بیش از ۷ درصد در سالهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ کاهش یافته اما همچنان بسیار بالاتر از میانگین پیش از جنگ یعنی حدود ۴,۱ درصد است. صنعت گردشگری از اکتبر ۲۰۲۳ تاکنون ۶۰ درصد سقوط کرده، کسری بودجه به نزدیک 4 درصد تولید ناخالص داخلی رسیده و بانک مرکزی در ژانویه هشدار داده است که اسرائیل با کمبود نیروی کار، تورم و مهاجرت نیروهای متخصص در بخش فناوری مواجه خواهد شد. حتی پس از آتشبس پاییز گذشته در غزه نیز اسرائیل همچنان در سطح بینالمللی با نوعی انزوا روبهرو است. بسیاری از اسرائیلیها از فراخوانهای مکرر نیروهای ذخیره ناراضیاند و احساس میکنند در چرخهای گرفتار شدهاند که در آن رشتهای از موفقیتهای نظامی ظاهری به امنیت پایدار منجر نمیشود؛ هر پیروزی، پیروزی دیگری را طلب میکند. نهادهای دموکراتیک تضعیف شدهاند، همبستگی اجتماعی کاهش یافته و اعتماد به دولت افت کرده است».
فارن افرز بهروشنی نشان میدهد چقدر ایده پیروزی قاطع ناکارآمد بوده و وضعیت به سرعت رو به تشدید خواهد رفت: «این کارزار ممکن است آخرین فصل از نبرد چند دههای با ایران نباشد. اسرائیل باید در ادامه جنگ با دقت از مجموعهای از خطرات شناختهشده و پیشبینیناپذیر اجتناب کند؛ از جمله گشوده شدن جبههای تازه علیه حزبالله، احتمال تشدید درگیری با حوثیها در یمن و خطر آنکه ترور [امام شهید] علی خامنهای خشم گسترده شیعیان را برانگیزد».
بخش دیگر متن هم نشان میدهد بوقچیهای اسرائیل که از پایان مقاومت در منطقه سخن میگفتند، تا چه پایه در توهم غرق بودند: «جبهههای متعدد دیگری همچنان باز هستند؛ در غزه، لبنان و سوریه، با آنکه اسرائیل بارها از پیروزی سخن گفته است و هیچ دلیل روشنی وجود ندارد که همین الگو در مورد ایران نیز تکرار نشود. حتی ممکن است واشنگتن پیش از آنکه هدف مورد نظر اسرائیل یعنی تغییر کامل رژیم در تهران محقق شود، تصمیم بگیرد مشارکت خود را متوقف کند. در واقع، چرخه تازهای که در آن یک پیروزی نظامی به گشوده شدن جبههای دیگر منجر میشود از هماکنون آغاز شده است، زیرا اسرائیل در حال حمله به حزبالله و تصرف بخشهایی از خاک لبنان است». در حقیقت نویسنده بر آن است که این تجاوز اسرائیل به رغم آنکه با سودای متوهمانه پایان درگیری آغاز شد، در حقیقت روند رو به تصاعدی از درگیری را آغاز کرده که چشمانداز تیرهای دارد.
متوهمان ابدی
ارسال نظر
پربیننده
تازه ها